‘ATLAS’ เผยสิ่งที่อยากบอกกัน และการพัฒนาอย่างไม่มีหยุดพัก ในสนาม T-POP ที่เติบโตขึ้นทุกวัน

ในขณะที่ T-POP กำลังเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนใครๆ ก็บอกว่า ‘นี่แหละขาขึ้น’ หนึ่งในวงที่มักจะติดอยู่ในลิสต์รายชื่อ เมื่อพูดถึงวงคุณภาพล้น ก็คงจะหนีไม่พ้น ‘ATLAS’ จากวงน้องใหม่หน้าใสเมื่อปี 5 ก่อน ในยุคที่หลายคนยังงุนงงว่า T-POP คืออะไร สู่การก้าวขึ้นมาเป็นวงรุ่นพี่ระดับแนวหน้าอย่างภาคภูมิ แต่เมื่อยิ่งได้พูดคุยกับพวกเขาก็ยิ่งสัมผัสได้ว่า ทุกการเติบโตนั้นใช่ว่าจะได้มาโดยง่าย หากแต่ต้องแลกมาด้วยการพัฒนาอย่างไม่มีหยุดพัก แอลจึงชวน จูเนียร์, เจ็ท, ภูมิ, ไนซ์, เออร์วิน และ แทด มาทบทวนเรื่องราวนับตั้งแต่ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา สิ่งที่พวกเขาอยากจะบอกกันและกัน ตลอดจนเป้าหมายสูงสุดที่วาดฝันไว้ภายใต้ชื่อวง ATLAS

ELLE: ครั้งนี้ ATLAS กลับมาพร้อมกับเพลงที่มีชื่อว่า Tell Me Now แล้วมีอะไรที่อยากจะ Tell ATLAS Now บอกกับเหล่าเมมเบอร์ที่ผ่านเรื่องราวต่างๆ มาด้วยกันบ้างไหม?

TAD: จริงๆ อยากบอก ATLAS ว่าสู้ๆ ครับ รู้ว่าทุกคนน่าจะเหนื่อย ผมเองก็เข้าใจแหละว่าแต่ละคนเจออะไรมาบ้าง เพราะช่วงนี้เราก็เตรียมงานเยอะ มีซ้อมเยอะ มีคอนเสิร์ตที่ทุกคนอยากทำให้มันออกมาเพอร์เฟ็กต์ เลยอยากให้ทุกคนสู้ๆ อีกฮึบเดียวเราก็… จะต้องเหนื่อยต่อแล้ว (หัวเราะ) ก็สู้ๆ ครับผม จะต้องไปกันให้ได้ไกลๆ ครับ

ERWIN: อยากจะ Tell ATLAS ว่าให้ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับ อยากให้นอนให้พอ ถ้ามีเวลาก็อยากให้นอนเลย เป็นห่วงเรื่องสุขภาพของทุกคนครับเพราะเรามีงานใหญ่ๆ ที่ต้องทำกันอีกเยอะมาก (ELLE: แปลว่าในปีนี้ ATLAS กำลังจะมีอะไรใหญ่ๆ มาให้เราได้ติดตามกันอย่างแน่นอน) ใช่ครับ ผมก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มันใหญ่ครับ (ยิ้ม)

NICE: อยาก Tell ว่า สู้ๆ ครับช่วงนี้ วันไหนที่เราจะอ่อม วันไหนที่เราจะเหนื่อย วันไหนที่เราจะอ่อนล้าหมดแรง ยังมีแฟนคลับที่รอดูโชว์เราอยู่ เพราะอย่างนั้นถ้าเราเหนื่อย มันก็จะไม่สนุก ก็อยากให้สู้ๆ ครับ เพราะว่างานเยอะมาก เวลาพักผ่อนน้อยอย่างที่เออร์วินบอก อยากให้ทุกคนเข้มแข็งและช่วยกันด้วย

JET: ผมว่าน่าจะเป็นเรื่องการให้ ‘สู้ๆ’ แหละครับ มันเป็นคำง่ายๆ แต่กลับรู้สึกว่า ในช่วงแรกๆ เราก็ต้องสู้ในเชิงของความใหม่ แต่ตอนนี้เราอยู่กันมาสักพักแล้ว มันก็ต้องสู้อย่างหนักกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพื่อไม่ให้คนเบื่อเมื่ออยู่มานาน เราก็ต้องเติมความเฟรชเข้าไปในตัวเรา เติมองค์ประกอบต่างๆ ในตัววงให้มันยังน่าสนใจ ให้ยังมีอะไรให้คนดูรู้สึกสดใหม่ รู้สึกดีในทุกๆ ครั้งที่มาเจอพวกเราครับ (ELLE: เหมือน ATLAS เป็นวงที่ไม่หยุดพัฒนาและหาสิ่งใหม่ๆ มาเสิร์ฟให้แฟนๆ อยู่เสมอ) เรียกว่าเติบโตครับ เป็นทั้งตัวศิลปินและทีมงานด้วยที่พวกเราก็ตั้งใจค่อยๆ ปั้นทุกอย่างขึ้นในให้ดีที่สุดครับผม

POOM: ทุกคนพูดเรื่องสุขภาพไปแล้ว จริงๆ ก็อยากเปิดด้วยสุขภาพแหละช่วงนี้ แต่ก็ขอพูดถึงที่ผ่านมาแล้วกันครับ อยากขอบคุณทุกคนที่ดูแลกันอย่างดีครับ ถ้าทุกคนเห็นจากภายนอก อาจเป็นภาพที่ ATLAS ด่ากันนู่นนี่เล่นๆ กันบ่อย แกล้งกัน นินทากันบ่อย แต่จริงๆ คือ (JUNIOR: จริงๆ คือเรื่องจริง)(หัวเราะ) จริงๆ คือรักกันมากๆ ครับ มันมีความเป็นห่วงกันมากๆ มีเรื่องอะไรซีเรียส เราก็กล้าที่จะบอกหรือแสดงให้เห็นกันเสมอว่า ตอนนี้มันมีปัญหานี้นะ และทุกคนจะช่วยกันตลอด เลยอยากขอบคุณทุกคนที่มาเป็นอีกหนึ่งครอบครัวที่ดีให้กับเราในวันที่เราไม่ได้อยู่บ้านครับ

JUNIOR: อยากให้ภูมิใจในตัวเองครับ ตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งหมด ทั้งก่อนที่จะมาเป็น ATLAS หรือตอนที่เป็น ATLAS เข้าปีที่ 5 แล้วก็อยากให้ทุกคนภูมิใจในตัวเองเยอะๆ ว่าเรามาไกลกันมากๆ จากวันที่นั่งกันอยู่ในห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง และคุยกันว่า เราจะทำอะไรกันดี จะมีคนรู้จักไหม จะปล่อยเพลงอย่างไร จะมีชื่อเสียงหรือเปล่า อยากให้ภูมิใจว่าวันนี้เราเริ่มมีคนที่เขาชื่นชอบและรู้จักมากขึ้นแล้วนะ และเพลงของเราหลายๆ เพลงก็ฮีลใจคนฟังได้มากมายขึ้นแล้ว อยากให้พวกเขาภูมิใจในตัวเองเยอะๆ เหมือนอย่างที่ผมภูมิใจในตัวพวกเขา

ELLE: พักหลังมานี้ เราได้ยินคนพูดถึงกระแสขาขึ้นของ T-POP อยู่บ่อยๆ และในทุกครั้งก็มักจะมีชื่อ ATLAS ในฐานะวงที่เชื่อใจเรื่องเพอร์ฟอร์แมนซ์ได้เสมอเลย

TAD: อย่างแรกก็ดีใจครับที่ T-POP มาได้ไกลขนาดนี้ เรียกว่าเราอยู่มาตั้งแต่ยุคสมัยแรกๆ เลยนะที่คนยังงงๆ อยู่เลยว่า T-POP คืออะไร จนมาถึงตอนนี้ที่ทุกคนรู้จักกันหมดแล้ว คนเริ่มเปิดรับแล้วเราก็ดีใจครับ รวมถึงเวลามีคนชมว่าเราเป็นส่วนหนึ่งในการเซ็ตสแตนดาร์ดว่าเพอร์ฟอร์แมนซ์ที่ดีเป็นอย่างไรก็รู้สึกเป็นเกียรติและอยากพยายามพัฒนาผลงานให้ดีขึ้นเรื่อยๆ

เหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกว่า T-POP เติบโตขึ้นมากๆ อย่างแรกก็คือจำนวนของวงแหละครับ พอได้เห็นว่ามีวงมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะวงเพื่อนๆ รุ่นพวกผม หรือจะเป็นเจนใหม่ที่เดบิวต์กันมาเต็มเลย อย่างล่าสุดที่ผมไปงานประกาศรางวัลอะครับ จากแต่ก่อนที่เราเข้าไปไหว้พี่ๆ ศิลปินทุกคน ตอนนี้ขนาดผมเองอายุแค่ 22 ปี ยังเจอรุ่นน้องเข้ามาสวัสดี ก็เลยภูมิใจที่เติบโตมาขนาดนี้ครับ

JET: แฮปปี้นะครับ รู้สึกดีใจ เพราะจริงๆ แล้ว ATLAS เป็นวงที่ค่อยข้างเปลี่ยนภาพโชว์บ่อย ต่อให้คนดูที่นี่เขาอาจไม่เคยดูหรอก โชว์เดิมๆ ของเรา อย่างที่ไนซ์ได้เคยพูดไป แต่ก็ไม่ได้อยากให้เขาเห็นอะไรซ้ำๆ อะไรที่เปลี่ยนได้ อะไรที่เพิ่มได้ เพราะก็จะพยายามให้ได้มากที่สุด ต่อให้เวลานอนเราจะลดน้อยลงในหลายๆ ครั้ง เราก็จะทำมันครับ พวกเราให้ค่าคนที่เขาอยากจะมาดูเรามากๆ

ส่วนสิ่งที่ทำให้รู้สึกว่า T-POP เติบโตขึ้น ที่แน่ๆ เลยคือ จำนวนของวงที่เกิดขึ้นมา และถ้าให้พูดตรงๆ ก็ จำนวนของวงที่ได้ลาจากไปด้วยเหมือนกัน ซึ่งเราก็ได้พบเจอและเป็นเพื่อนกันมา ทำให้รู้เลยว่ามีทั้งที่หายไปและมาใหม่ค่อนข้างเยอะครับผม รวมถึงเพลงและกิจกรรมต่างๆ อย่างเช่นงานเฟสติวัลที่เราเห็นว่ามันใหญ่ขึ้น มีคนมาเข้าร่วมมากขึ้น รู้สึกได้ถึงการเติบโตของวงการมากขึ้นครับ

JUNIOR: รู้สึกดีเวลาคนพูดว่า ATLAS ทำโชว์ได้น่าตื่นเต้นดี ได้เห็นอะไรใหม่ๆ ตลอดเลย ก็เป็นสิ่งที่พวกเราตั้งใจทำมันอยู่แล้ว ขอบคุณมากๆ ที่ชื่นชอบผลงานของพวกเรา ผมรู้สึกว่ามันมีอีกหลายๆ วงที่เก่งมากๆ เหมือนกัน ไม่สามารถที่จะมองว่าวงนี้เพอร์ฟอร์มเด่น หรือวงไหนมีอะไรเด่น ผมว่ามันไม่มีอะไรมาวัดได้ อยู่ที่ว่าใครชอบอะไรมากกว่าครับ เราก็เป็นอีกไทป์หนึ่งให้คนมาเลือกสรรได้ มาแวะชิมกันได้ ถ้าชอบก็อยู่ต่อ ไม่ชอบก็อยู่เถอะ

(ELLE: แล้วในบรรดา T-POP มากมาย เรามีภาพ ATLAS เป็นอย่างไร) แก่! ฮ่าๆ ผมรู้สึกว่า ATLAS เป็นรสชาติที่มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมเลยตลอดเวลา คุณจะได้รับรสชาติที่แปลกใหม่เสมอในแต่ละช่วง ทั้งปีจะไม่มีอะไรซ้ำเดิม ตัวเราเองก็จะต้องพัฒนาอยู่ตลอดเวลาเพื่อให้มันทันกับบทบาทหรือเพลงแนวต่างๆ ที่เราได้รับมอบหมายมา ATLAS เป็นส้มตำแล้วกัน มันมีความเปรี้ยว เผ็ด หวานใดๆ ครบหมดเลย (ERWIN: เป็นอาหารคลีน) อาจจะจืดไปนิดนึง เพราะว่าเราแซ่บไง เรามันจี๊ดจ๊าด

ELLE: เราได้เห็นสายใยความสนิทสนมระหว่าง ATLAS กับ ALIS ตลอด 5 ปีที่ผ่านมา คิดว่าอะไรเป็นสิ่งที่พิเศษในความสัมพันธ์นี้

ERWIN: ผมรู้สึกว่ามันพิเศษตั้งแต่แรกแล้วครับ ตั้งแต่วันเดบิวต์วันแรกเลย ที่เราไม่คาดคิดว่าจะมีคนมาดูเราเยอะขนาดนั้น และเป็นครั้งแรกที่เราได้ป่าวประกาศออกไปว่า ทุกคนที่นั่นคือ ALIS ของพวกเรา เพราะวันนั้นก็เป็น Magic Moment อย่างหนึ่งของ ATLAS ครับ และทุกๆ การซัพพอร์ตของเขามันมีผลต่อเราหมด ไปว่าจะเป็นเรื่องการช่วยปั่นยอดวิว ยอดสตรีม หรือการช่วยประกาศออกไปว่า ATLAS มีเพลงใหม่นะ

หรือสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูเป็นยูนีกของด้อมเรา อย่างการ ‘ทำบุญตักบาตร’ ที่เขามักจะพูดกันครับ เวลา ATLAS แสดงเสร็จแล้วจะเดินไปห้องพัก พวกเขาก็จะยืนเรียงเป็นแถวเงียบๆ สองฝั่งให้เราเดินตรงกลาง ก็เป็นอะไรที่น่ารักและมันดูเป็น ‘นี่แหละ ALIS’ ครับ

NICE: เพิ่งคุยเรื่องนี้กับพี่ภูมิไปวันก่อนครับว่า เนี่ย ตั้งแต่เราบินไปต่างประเทศหรือต่างจังหวัด จะมี ALIS ที่คอยมาให้กำลังใจในทุกๆ ที่เสมอ ก็รู้สึกว่าถ้าเราเป็นแฟนคลับคนหนึ่งที่ติ่งศิลปินคนหนึ่งคงทำไม่ได้เท่านี้ เป็นเรื่องที่ผมแบบ “เฮ้ยพี่ภูมิ ยอมใจจริงๆ”

รู้สึกว่าเขาทุ่มเทและรักพวกเรามาก เขาอยากมาดูพวกเราจริงๆ ในทุกๆ งาน ถึงแม้ว่าบางครั้งอาจจะเป็นเพลงเดิมของ ATLAS แต่มีการแสดงที่แตกต่างกันในแต่ละงาน แต่เขาก็ยังตามไปชมทุกที่ พอเห็นปุ๊บเราก็แบบ จะอ่อมไม่ได้ เราอยากมอบความสุขให้เขากลับไปเหมือนกัน

POOM: ไม่รู้ว่ามีคนพูดหรือยัง แต่เรารู้สึกว่า เราอยู่กับ ALIS มา 5 ปีละเนอะ แล้วเราก็จะเห็นพัฒนาการของ ALIS ด้วยเช่นกัน เวลาเราไปงานช่วงแรกๆ เขาก็จะแบบ “พี่ช่วยอวยพรหนูหน่อย หนูกลัวสอบไม่ผ่าน พรุ่งนี้สอบไฟนอลแล้ว” ตัดภาพมาตอนนี้ บางคนก็ได้เข้าเรียนที่ใฝ่ฝัน ได้ทำอาชีพต่างๆ บางคนก็ใส่ชุดครุยมาดูเราด้วยซ้ำ บอกกับเราว่า “พี่จำวันนั้นได้ไหมที่หนูมาขอกำลังใจ แต่วันนี้หนูเรียนจบแล้วน้า” เป็นโมเมนต์ที่ทำให้รู้สึกว่า มันไม่ได้เติบโตแค่วงเรา แต่มันเติบโตไปพร้อมกับแฟนคลับของเราด้วย

(ELLE: เห็นไวรัลที่ ALIS เป็นเภสัชกรกันเยอะๆ ด้วย) ใช่! เภสัชกรนะ หมอ พยาบาล คุณครูก็เยอะ แถมบางคนเป็นครูใช่ไหมครับ ก็บอกว่าเคยนั่งสอนในห้องแล้วเห็นนักเรียนแอบฟังเพลง ATLAS เขาจะชื่นใจว่า “อุ๊ย นักเรียนเราก็รู้จัก ฟังวงเดียวกับเรานะ”

ELLE: เคยลองจินตนาการไหมว่า เป้าหมายสูงสุดที่อยากทำให้ได้ภายใต้ชื่อ ATLAS เป็นอย่างไร

ERWIN: สูงสุดเหรอครับ อยากทัวร์ยุโรปครับผม เพราะก่อนหน้านี้ ช่วงแรกๆ ผมเคยให้สัมภาษณ์ว่า อยากเอเชียทัวร์กับ ATLAS และมีช่วงหนึ่งที่ล้มเลิกความคิดนี้ไปเพราะคิดว่าที่ผ่านมามันก็ดีมากแล้ว แต่พอเข้าปีที่ 4-5 มันมีโอกาสที่ได้ไปเอเชียทัวร์ แล้วเดี๋ยวจะมีอเมริกาอีก ผมรู้สึกว่ามันมีโอกาสที่เข้ามามากขึ้นกว่าที่เราคิดมากๆ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากไปฝั่งยุโรปด้วย รวมถึงอเมริกาใต้ อะไรแบบนี้ครับ ดูแจ๋วครับ (ELLE: ก่อนหน้านี้ได้ไปทัวร์คอนเสิร์ตมาด้วย เป็นอย่างไรบ้าง) ผมว่ามันก็ทำให้ได้เห็นถึงวัฒนธรรมของคนดูที่แตกต่างกันออกไป ปกติเวลาแสดงในไทยก็จะมีอารมณ์อย่างหนึ่ง บรรยากาศอย่างหนึ่ง แต่พอเป็นต่างประเทศ แต่ละประเทศก็ไม่เหมือนกันอีก มันทำให้ผมรู้สึกว่ามันเป็นการเติมพลังให้ ATLAS อย่างดีมาก เพราะทำให้วงเราเฟรชตลอดเวลาครับ

TAD: โห เอาจริงๆ ก็ไม่อยากลิมิตตัวเอง แต่ถ้าถามถึงเป้าหมายที่อยากจะไปสุดๆ เลยนะครับ จริงๆ ก็อยากลองขึ้นราชมังฯ กับ ATLAS ก็จะเป็นความฝันที่เป็นจริงเลยครับ ยังอีกยากไกลเลย แต่ถามว่าใกล้ขึ้นไหม ก็ใกล้ขึ้นเพราะรู้สึกว่าเดี๋ยวนี้เราค่อยๆ ขยายสเตเดี้ยมขึ้นเรื่อยๆ เพื่อรองรับฐานแฟนคลับที่เพิ่มขึ้น ก็เรียกว่าเป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้นแล้วกันครับ โตขึ้น ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็หวังว่าจะเป็นอย่างนี้ต่อไปจนถึงวันที่เราสามารถขึ้นราชมังฯ ได้

POOM: ช่วงนี้กำลังอินเลย อยากให้ Met Gala ชวน ATLAS ไปเดิน (ATLAS: เฮ้ย! โอ้โห) จริงๆ ATLAS เป็นวงที่ชอบแต่งตัว ชอบคิดคอนเซ็ปต์ ธีมนู่นนี่ต่างๆ เลยลองจินตนาการว่า ถ้า Met Gala เชิญเราไป พวกเราน่าจะประชุมกันอย่างสนุกสนานว่าจะแต่งตัวแบบไหนดี (ELLE: อยากเห็นจัง อย่างธีมปีนี้คือ Costume Art แล้ว ATLAS จะแต่งกันอย่างไรบ้าง) ภูมิว่าภูมิจะแต่งตัวเป็นกระดาษเอสี่ เออร์วินแต่งคอสตูมพู่กัน เจ็ทแต่งตัวเป็นจานล้างแปรง อะไรแบบนี้ครับ อย่าไปดีกว่า อยู่ไทยละกัน ฮ่าๆ

NICE: เป้าหมายสูงสุดในการเป็น ATLAS (หัวเราะ) เอาเป็นในตอนนี้ เร็วๆ นี้แล้วกันครับ ที่อยากได้ที่สุดก็คือ อยากขึ้นเล่นที่อิมแพ็ค อารีน่า ก็เป็นสถานที่ที่ไปดูคอนเสิร์ตบ่อย และผมก็เคยไปแสดง ไปเป็นแบ็กอัพที่นั่นบ่อยมากๆ ถ้าหากวันหนึ่งได้ขึ้นไปแสดงกับเพื่อนๆ ในวงน่าจะเป็นอะไรที่ fulfill มากๆ เลยครับ

JET: ไนซ์แย่งเรื่องอิมแพ็คไปแล้ว (TAD: ต้องสูงสุดด้วยนะพี่!) งั้นเอาไปไกลๆ เลยก็ได้ครับ อยากไปแสดงที่ Halftime Show ครับ ผมเปิดกว้างที่จะลองสิ่งใหม่ๆ เสมอ ส่วนตัวเป็นคนชอบ NBA อยู่แล้ว และรู้สึกว่าอยากมีสักครั้งที่ได้ไปเหยียบที่นั่นในฐานะศิลปิน

JUNIOR: ผมอยากเห็นพวกเขาดูแลตัวเองได้ครับ หมายถึงดูแลในเรื่องของการเงิน หรือการซัพพอร์ตที่บ้าน ผมอยากให้พวกเขาเป็นเสาหลักของที่บ้านได้ หรือสามารถดูแลตัวเองได้อย่างดีโดยที่ไม่ต้องกังวลว่า วันนี้เราจะมีงานหรือเปล่า เดือนหน้าเราจะมีคนรู้จักหรือเปล่า เพราะสิ่งนั้นมันก็เป็นสิ่งสำคัญเหมือนกัน ผมก็อยากให้พวกเขาเป็นที่รักของทุกคนด้วยครับ

Photographer : Manosit Boonnon