fbpx

I

Interview

อัส-นภิศ ต่อตั้งพานิช นักกีฬายิงปืนทีมชาติหน้าคม ที่วิ่งตามเป้าหมายอย่างตั้งใจ

นักกีฬาที่ทำเพื่ออาชีพ ไม่ใช่ยิงไปเพื่อเสียกระสุนไปฟรีๆ

อัส-นภิศ ต่อตั้งพานิช นักกีฬายิงปืนทีมชาติหน้าคม ที่วิ่งตามเป้าหมายอย่างตั้งใจ

นักกีฬาที่ทำเพื่ออาชีพ ไม่ใช่ยิงไปเพื่อเสียกระสุนไปฟรีๆ
เขาบอกกับเราว่าชอบเล่นฟุตบอล แต่ในเมื่อเป็นนักฟุตบอลที่ไม่ชอบวิ่ง โค้ชจึงแนะนำด้วยใจที่กรุณาว่าให้ไปลองเล่นกีฬาที่อยู่นิ่งๆ นั้นจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ อัส-นภิศ ต่อตั้งพานิช ได้พบ ฝึกและเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย
EM : คุณเป็นนักกีฬามาตั้งแต่เด็ก แต่คงไม่ได้ยิงปืนตั้งแต่เด็กใช่ไหม?
US : ผมเตะบอลตั้งแต่เจ็ดขวบ แต่ผมเป็นนักบอลที่ขี้เกียจวิ่ง ผมเล่นกองหน้า คนเลยเรียกผมว่าเป็นกองหน้าผ้าเย็น ยืนรอบอล บอลมาค่อยยิง เหมือนรอเสิร์ฟมาให้ วันหนึ่งโค้ชเลยแนะนำให้ผมไปยิงปืน เขาบอกว่าเป็นกีฬาที่ไม่ต้องวิ่ง คงประชดครึ่งหวังดีอีกครึ่ง ตอนอายุ 14 ผมเลยเปลี่ยนไปยิงปืนแม่บังคับด้วย ไม่ไปส่งผมที่สนามบอลอีกเลย ผมฝืนใจยิงปืนอยู่หกเดือน พอเดือนที่เจ็ดไปคัดทีมชาติ ปรากฏว่าติด และได้ไปซีเกมส์ EM : เดี๋ยวๆ เตะบอลมาเจ็ดปีไม่ได้อะไร แต่ยิงปืนมาแค่เจ็ดเดือน ติดทีมชาติได้อย่างไร?
US : เรามีพรสวรรค์มากกว่าพรแสวงไงครับ พอเราก้าวหน้าเร็วเลยได้ คิดว่าตรงนี้อาจเป็นทางที่ดีก็ได้ ผมเลยซ้อมยิงปืนทุกวันและเริ่มสนุกกับมัน ผมขอแม่ไปยิงปืนตั้งแต่แปดโมงเช้าถึงสองทุ่ม ทุกเสาร์-อาทิตย์ บางทีสองทุ่มก็ยังไม่ยอมกลับ ขอยิงอีก 50 นัด EM : พรสวรรค์มราคุณว่านั่น อธิบายหน่อยว่าคืออะไร?
US : ผมมีสมาธิ และค้นหาเทคนิคขอตัวเองจนเจอ แล้วฝึกซ้อมซ้ำๆ ให้จดจำทั้งที่ความคิด และกล้ามเนื้อ กีฬายิงปืนไม่เหมือนกีฬาอื่น ต่อให้เราหัดยิงท่าเดียวกับคนเก่งๆ และทำเหมือนเขาทุกอย่างยังไงก็ไม่เก่งขึ้นครับ เราต้องหาเทคนิคและวิธีการของตัวเอง ถ้าหาท่าที่ถูกต้องของตัวเอง แล้วเราจะยิงเข้าเซนเตอร์เสมอ EM :  นักกีฬายิงปืน ต่างจากคนยิงปืนอย่างไร?
US : นักกีฬายิงปืนไม่ได้มองปืนว่าเป็นอาวุธ เรามีเป้าหมายในการยิงต่างกัน นักกีฬาไม่ได้แค่ยิงเข้าเป้าเพื่อเอาคะแนน แต่เรายิงเพื่อให้ตรงเป้าหมายของตัวเอง เราทำเพื่ออาชีพ ไม่ใช่ยิงไปให้เสียกระสุนไปฟรีๆ เพราะกระสุนหนึ่งนัดเป็นนัดชี้ชะตาว่าทั้งหมดที่เราฝึกซ้อมมาจะสำเร็จหรือไม่แค่นัดเดียวก็เปลี่ยนชีวิตแล้ว เพราะนักกีฬายิงปืนผลแพ้-ชนะห่างกันแค่จุดทศนิยม
คนที่ใช้ปืนเป็น เขาจะใช้มันป้องกันตัวในยามคับขัน แต่จะไม่เอาไปไปทำร้ายคนอื่นก่อน คนยิงปืนถึงต้องฝึกจิตใจไปด้วย จริงๆการยิงปืนช่วยฝึกให้ใจเย็น ไม่วู่วามและคิดก่อนทำมากขึ้นด้วยซ้ำ EM : เกมที่ดีที่สุด และเลวร้ายที่สุดของคุณ
US : แมตซ์ที่เลวร้ายที่สุด ผมเพิ่งเจอเมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว ผมหวังชิงแชมป์เอเชียไว้เยอะ เพราะเขาแจกโควตาไปโอลิมปิก ผมยิงได้อับดับที่เจ็ด วึ่งเขาจะเอาอันดับที่ 1-8 เข้ารอบชิง รอบก่อนหน้านี้ผมพลาดไปเยอะ เลยกดดันตัวเองว่ารอบชิงต้องได้ๆ ใจผมก็ไปอยู่ท่โตเกียวโอลิมปิกมากกว่าจะโฟกัสท่ีการแข่งขันในวันนั้น ยิงจบแล้วผมอยู่ที่เจ็ดเหมือนเดิม แต่คนที่ได้ไปโอลิมปิก อยู่อันดับที่ 1-6 หลังจากวันนั้นผมก็ไม่อยากทำอะไรเลย ที่ตลกคือ แมตซ์ที่ดีที่สุดในชีวิตผมคือตอนไปแข่งกีฬามหาวิทยาลัยโลกที่โปแลนด์ปี 2016 ผมรู้สึกเหมือนไปกับครอบครัว ได้ไปกับรุ่นพี่ที่สนิทกันมาก เป็นครั้งแรกที่ผมยิงปืนแบบไม่เครียดเลยลงแข่งสามวันติด ก็ได้เหรียญสามวันรวดตอนที่เราไม่ตั้งความหวังแต่กลับทำได้ดีแต่กับแมตช์ที่เราตั้งความหวัง เรากลับล้มเหลวตลอด
EM : ดูเหมือนคุณจะรู้ว่าอะไรเป็นจุดแข็งและจุดอ่อนของตัวเองดี
US : ผมรู้ทุกอย่าง แต่จะทำได้หรือไม่ได้นั่นอีกเรื่อง ผมปล่อยปละละเลยเกินไปในเรื่องที่ทำให้ตัวเองผิดพลาดซ้ำ เราควรจะคุมหัวใจตัวเองให้ดี ซึ่งต้องไปวิ่ง ถ้าฝึก 4-5 เดือนก็ทำได้ ซึ่งผมเคยทำได้มาแล้วและเห็นผล แต่หลังๆ มาพอผมผิดหวังมากๆเข้า ผมไม่อยากทำอะไรเลย เป็นจุดเสียที่ทำให้เราก้าวต่อไปไม่ได้ เรื่องยิงปืนแทบจะเป็นทุกอย่างในชีวิตผม แต่ก็เป็นความสัมพันธ์ที่ทั้งรักทั้งชัง (นั่งคิด) แต่ยังไงเราก็รักมากกว่า เราไม่ชอบแค่ช่วงที่เราล้มเหลวเท่านั้นเอง EM : งานอดิเรกของนักกีฬาทีมชาติคืออะไร?
US : ถ้าไม่ยิงปืนก็เล่นบอล เล่นสนุกกว่าเดิมด้วยเพราะเราไม่คาดหวัง แค่ไปเล่นกับเพื่อนตอนนี้ผมเปลี่ยนตำแหน่งไปเล่นกองหลังแทน ต้องวิ่งเยอะขึ้นกว่าเดิม ไม่ก็เล่นเวกบอร์ด  เวลาหน้าฟาดลงน้ำเจ็บเหมือนหน้าฟาดปูนเลยครับ EM : สิ่งที่อยากให้เกิดขึ้นกับวงการกีฬายิงปืนไทย
US : อยากให้มีนักกีฬาที่มีความใฝ่ฝันแบบผมมากกว่านี้ ตอนนี้มีแต่นักกีฬายิงปืนที่ฝันแค่อยากเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ เข้าแล้วก็หายไปเลย กีฬายิงปืนต้องลงทุนเยอะ แต่การสนับสนุนน้อย เป็นกีฬาที่เล่นแล้วเงินไหลออกไป ผมอยากให้โปรโมตและสนันสนุนให้ดี วันหนึ่งอาจจะกลับมานิยมได้อีกครั้ง ถ้าผมใจไม่รักขนาดนี้คงหยุดแล้วหายไปเหมือนกับคนอื่นๆ แต่ผมอยากไปถึงเป้าหมายของตัวเอง คือติดโอลิมปิก ไม่ใช่แค่ไปเข้าร่วม แต่อยากได้เหรียญโอลิมปิกกลับมา แล้วจะวางมือเลยผมอยากไปถึงจุดที่คนเก่งๆ เขาไปกัน EM : สิ่งที่อยากบอกกับนักกีฬาทีมชาติไทยที่ไปโตเกียวโอลิมปิก 2020
US : ผมไม่ได้ไป โอลิมปิก ที่โตเกียว ในปีนี้ไม่เป็นไรครับ อีกสี่ปีข้างหน้าที่ปารีสผมจะไม่ซ้ารอยเดิม นักกีฬาไทยที่ได้ไปครั้งนี้ ผมเชื่อว่าคุณก็ต้องมีฝีมือที่จะสู้กับคนอื่นได้ อยากให้เอาเหรียญทองมาให้ประเทศไทยเยอะๆ ขอให้สู้ให้เต็มที่ ไม่ว่าผลจะออกมายังไง ผมเชื่อว่าทุกคนสู้ถึงที่สุดแล้ว 

RELATED STORY

cover issey
นับว่าเป็นอีกหนึ่งนักออกแบบในดวงใจ ใครของหลายๆ คนเลยก็ว่าได้
cover cartier
นับว่าเป็นอีกหนึ่งงานใหญ่ของปี ที่สามารถรวบรวมเหล่าเซเลบริตี้มากมายมาไว้ในที่เดียว!
COVER celeb celine
แฟนคลับนับพัน ต่างพร้อมใจส่งเสียงและยืนรอพบศิลปินที่พวกเขารัก!

By continuing to use our site you consent to the use of cookies as described in our privacy policy.